سر سفره هفت سين بازم مثل هر سال گوشمو مي ذارم بغل ساعت مچيم ...

صداش هم مي تونه قشنك باشه هم وحشتناك

هر صداي تيكي كه ميده ...

منو يه ثانيه نزديك مي كنه يه تحويل سال...

يه ثانيه به مردنم...

يه ثانيه به قيامت...

يه ثانيه به گناه بعديم...

يه ثانيه به ثواب بعديم...

يه ثانيه به يه غم بزرك...

يه ثانيه به شغلم...

يه ثانيه به يه بوسه...

يه ثانيه به ديدار مجدد خانواده ام...

به ثانيه به گريه...

يه ثانيه به گوش دادن يك موزيك با حال...

يه ثانيه به نقاشي بعديم...

يه ثانيه به روزه گرفتن...

يه ثانيه به آرايش كردن...

يه ثانيه به نصيحت هاي بابام...

يه ثانيه به قول دادن هاي مامانم...

يه ثانيه به حرفهاي ناتمام خواهرم...

يه ثانيه به سردردم...

يه ثانيه به دانشگاهم...

يه ثانيه به عاشق شدن معشوقم با ديكري...

يه ثانيه به ترسيدن...

يه ثانيه به دلتنگي...

يه ثانيه به رقصيدنم...

و

يه ثانيه به آخرين نفسم...

پس قدر تك تك ثانيه هايي رو كه داره مي گذره رو بايد بدونم...

بوی باران بوی سبزه بوی خاک

شاخه های شسته ی باران دیده و پاک

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و دشت ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال روزگار...

خوش به حال روزگار...  

شبه دلم گرفته

                        بیا پیشم دوباره

                                                بیا به خلوت من

                                                                          سری بزن ستاره...                                        تو که غریبه نیستی

                           ببین دستام چه سرده

                                                            بیا و خورشیدم باش

                                                                                           دلم هواتو کرده...

LOVE M

   کودکی دخترکی سخت پا پیچ پدر بود و ازو می پرسید:

                                      زندگی چیست پدر...؟؟

                                    پدرش از سر بی حوصلگی داد جواب....

                  زندگی یعنی عشق....

                        دخترک باز می پرسد عشق را معنا کن ؟؟

                              پدرش گفت عشق یعنی بوسه ی گرم تو بر گونه ی من.....!!

                       دخترک با شوق گفت :

              زندگی گر این است بوسه هایم همه تقدیم تو باد..............    

 حلول ماه محرم رو به تمام مسلمونای دنیا بخصوص عاشقای مولا تسلیت میگم....

بنام آنکه الماس عشق تو را در وجود شیشه ای قلبم جای داد...

اینک که قلبم به دست گرفته ام تا نامه ام را بنویسم...

در تنهایی و سکوت گوشه ای عزلت گزیده ام

نمی دانی و نمی بینی که چگونه شانه هایم زیر بار غمهای سرنوشت خم شده است....

بخصوص حالا که سرنوشت قصد جدا انداختن بین من و تو را دارد....

وقتی که نگاهم با نگاهت یکی شد ، احساس کردم جویباری هستم که به دریا رسیده ام...                   

هر روز به روز که میگذرد روح و جان نا آرامم بیش از پیش

در وجود پاک و بی آلایشت که به وسعت آسمانهاست غرق می شوم....

آه که چقدر دلنشین است در تو حل شدن و به اوج رسیدن...

                              قشنگترین ها را برای قشنگترینم آرزومندم و بهترین ها را برای بهترینم میخواهم....

   از هممه آهجی داداشای گلم به خاطر این مدتی که نبودم معذرت میخوام....

              منو ببخشید که هیچکیو از آپم خبر نکردم....        

راستی...

اینم آدرس وب دوستمه.....(http://www.halebehole.blogfa.com/) تازه وبشو افتتاح کرده....

برین پیشش ثواب داره.....آخه بچه س دلش میشکنه....

گناه داره.....        

نامه ای به همسر نادیده ام...

می نویسم چرا که میدانم روزی تو را به سرزمین عاشقانه هایم دعوت خواهم کرد... 

همسر عزيزم سلام...

تو لیاقت عشق پاکمو نداشتی...

تو احساس منو تو قلبم کشتی...

دیگه نمیخوام دوست داشته باشم...!!

این پست به دلیل بی جنبه بودن بعضی هااا حذف شد......

 چه سر نوشت عجیبی...!!

 چه روزگار سیاهی...!!

نفرین بر این زندگی و روزگار ناشکیب که هیچ گاه با دلم سر سازگاری نداشت...

و نتوانستم شادی اش را ببینم..............

حالا که با این دل لبریز از دلواپسی تنها مانده ام...

و با همه شادی ها و غمها بیگانه گشته ام ، آيا مي توانم از اميد سخن بگويم؟؟

و به فردا دل خوش كنم ؟؟؟؟؟

مني كه چون پرنده اي از نفس افتاده لب ديوار نشسته ام و هر لحظه

بيم افتادنم ميرود و با چشمي ترسيده به صيادان پاي ديوار مينگرم...؟؟

چگونه ....؟؟؟

چگونه به پرواز بينديشم ...؟؟                 

در اين غريب آباد كه كسي معني مهر و عاطفه را نمي فهمد ،

 و غريب كشي رسم و آئينشان است ،،

چگونه از عشق سخن بگويم...؟؟

من گلي از شاخه جدا مانده ام كه در حال پرپر گشتن و نابودي هستم

من اشك لبريز از چشمي هستم كه در حال فرو افتادن در كوير سوزان تنهايي ...

مدتهاست تبديل به موج نا آرامي شده ام ،

كه سر گردان و درمانده ميان درياي غريب دست و پا ميزنم ،                

كاش ميتوانستم از ستم اين فريبكاران رياكار فرياد بر آورم...!!

اما آيا فرياد رسي هست...؟؟

كسي كه مرا جوابي دهد....؟؟                                                    

مغرورانه بر سينه نرم آب سوار بر زرورق عشق چشمهايم را بسته بودم....

و خود را به دست جريان زندگي سپرده بودم... 

در سرم انديشه اي جز مهر و عشق نداشتم...                             

اما حالا ببين كه آن كوه غرور چگونه سر فرود آورده و در ميان طوفان حوادث ،

پيچيده مي شود و نمي اند در كدام وادي مسكن گزيند ،،            

حال كه به خود مي نگرم ،

نمي انم كه هستم و به كجا خواهم رفت.....!!!                                  

شبی غمگین شبی بارانی و سرد       

               مرا در غــربت فردا رهـــا كرد                                             

                دلـــم در حسرت ديدار او مـــــانــد                     

                مرا چشم انتظار كوچه ها كـــرد...

                به من ميگفت تنهايي غريب است...!!                                

                ببين با غربتش با من چه ها كرد.....!!!

                تمام هستي ام او بود و ندانـســــت...                         

                 كـه در قـلبم چه آشوبي به پـا كــرد...

                 و او هــــرگـز شكستم را نفهميد ،                                     

                 اگــرچــــه تا ته دنيا صــــدا كرد...                       

رسم وفا نيس كه منو ، جا بذاري تو غصه هام... 

پشت کدامین لحظه بن بست جا مانده ای تا ببینی  ،

 مزاحم تلفنی خدا . . .

دو، چهار، چهار ، سه ، چهار . . . . . .الو منزل خداست؟

ببخشید سلام ، این منم مزاحمی که آشناست

هزار دفعه این شماره رو دلم گرفته

ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست

شما که گفته اید جواب سلام واجب است . . . ؟

به ما که می رسید حساب بنده هایتان جداست ؟

الو الو . . . . . دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابی از دل منه یا که عیب از سیم هاست ؟

خدا صدای تو نمی رسه کمی بلند تر

صدای من چطور ؟ خوب و صاف و واضح و رساست ؟

اگر اجازه می دهی برایت درد و دل کنم

شنیده ام که گریه بر تمام درد ها  دواست

شنیده ام که فقط تو صدای گریه عاشقا رو می شنوی

حالا دوست دارم با تمام وجود به حرف هام گوش بدی

حرفهایی که سالها تو دلم مونده و نمی تونم آشکارش بکنم

دوست دارم بهم کمک کنی تا ازین کابوس های وحشتناک راحت بشم

چون فقط تو می تونی منو کمک کنی

حالا هم که دارم اینها رو میگم با تمام وجود  گریه می کنم

خدا منو ببخش مزاحمت شدم

دوباره زنگ می زنم ، دوباره  . . . . . تا خدا خداست

خدا حافظ تا چند وقت دیگه

اولین جایی که بیام اونجاست

البته اگه تونستم

فقط تو می تونی دردمو دوا کنی . . . .

تو . . .

 سلام بهمونه قشنگ من برای زندگی ، آره بازم منم همون دیوونه همیشگی

فدای مهربونیات چه می کنی با سرنوشت ، دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه ، جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه ، از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو ، نمی دونی بی تو چه دردی می کشم ، حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی ، قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی

نمی دونی چقد دلم تنگه برای دیدنت برای مهربونیات ، نوازشات بوسیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته؟ 

یه قلب تنها و کبود هلاک یک نگاهته؟                            

من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره ، بعدش خبر میدن که داره دوستت میمیره

روزات بلنده یا کوتا ؟ دوست شدی اونجا با کسی؟بیشتر ازین منو نذار تو غصه و دلواپسی

 یه وقت منو گم نکنی تو دود این شهر غریبیه سر زمین غربته با صدتا نیرنگ و فریب

فدای تو ، یه شب بی خوابی خستت نکنه ، غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه

چادر شب لطیفت و از روت شبا پس نزنی تنگ بلور آب تو یه وقت نا غافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیس ، بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون...

راستی دیروز بارون اومد، من و خیالت تر شدیم رفتیم تو فلب آسمون

با ابرا همسفر شدیم ، از وقتی رفتی آسمونمون پر کبوتره

زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره ، غصه نخور تا تو بیای حال منم اینجوریه

سرفه های مکررم مال هوای دوریه...

گلدون وشمعدونی مون عجیب واست دلواپسه ، مث یه بچه کهبار اوله میره مدرسه

 تو از خودت برام بگو ، بدون من خوش میگذره...؟

دلت میخواد می اومدم یا تنها رفتی بهتره..؟

از وقتی رفتی تو چشمام فقط شده کاسه خون ، همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون

یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره  ؟ داد کشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره...؟

یادت میاد خندیدی و گفتی حالا بذار برم ،  تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم

امروز دیدم دیگه اری منو فراموش می کنی فانوس آرزوهامونو  داری خاموش می کنی

گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست

با اینکه من خوب می دونم جواب نامه با خداست...

عکسای نازنین تو با چنتا گل کنارمه یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم داغ دلم تازه شده

وقتی که اسمت میارم ، وقتی تو نیستی چه کنم

با این دل بهونه گیر ، مگه نگفتم چشماتو از چشم من هیچوقت نگیر...؟

همش مال غریبیه ، تو رفتی و من غریب شدم چه دنیای عجیبیه

زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه دیوار خونمون پر از سایه ی غصه و غمه

تحملی که تو دادی دیگه داره تمونم میشه ، مگه نگفتی همه جا

مال منی تا همیشه ... دلم واست شور میزنه ، این دل و بی خبر نذار

تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار، فکر نکنی از راه دور دارم سفارش می کنم

به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش می کنم....

اگه بخوام برات بگم شاید بشه صدتا کتاب که صفحه ش قصه چنتا درده و چنتا عذاب

میگم شبا ستاره ها تا می تونن دعات کنن ، نورشونو بدرقه پاکی خنده هات کنن

یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل میذاره

باران همون کسی که بیشتر از همه دوستت داره...

 من آخرین مسافرم

                   تواین خیابون بلند

                                 دیر اومدم که زود برم

                                                  دل به صدای من نبند

قصه اینجوری شروع شد...                                                           

        که تو بی قراری من رسیدی ، منو دیدی ، مثل خورشید تو تابیدی

        به تن مرده عشقم ، تو دمیدی ، منو دیدی                                 

قصه اینجوری شروع شد...                                                   

        اون سوار خسته راهی که کشیدی ، تا در کوچه احساس و پریدی ، منو دیدی

       ، منو دیدی

قصه اینجوری شرع شد ...

        قصه عشق من و تو ، قصه پاییز و برگه ، قصه کوچ تگرگه ، قصه جنگل و

        رازه ، قصه  درد و نیازه ، قصه درد و نیازه ، درد و نیازه

قصه اینجوری شروع شد...                                                                  

       حالا من موندم واحساس ، که یک دنیاست ، آخر عشق من و تو ، یه معماست

       غصه مارو نخور ، صبح غزل خون دیگه پیداست ، دیگه پیداست...

دلم گرفته به اندازه تماه دلتنگی های عالم ، امشب در خلوت تنهایی ام آهسته آهسته بی تو گریستم ،

 شیشه قلبه آنقدر نازک شده که با کوچکترین تلنگری می شکند؛

کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند ،  تا بدانی که بی تو چه می کشم...

 کاش قاصدک به تو می گفت که در غیاب تو رودی از اشک به راه انداخته ام

 دلم می خواهد فریاد بزنم ولی وازه ای نمی یابم که عمق دردم را در فریادم منعکس کند ؛      

فریادی در نهایت سکوت که همیشه برای خودم سر داده ام...

 دلم به درد می آید وقتی که سر نوشت را به نظاره می نشینم ، کاش می شد پرواز کنم...

 پروازی بی انتها تا رسیدن به ابدیت ،  کاش می شد در میان هجوم بی رحمانه درد خودم را پیدا کنم

 کاش پرنده سوخته بال عاشق از جانب من این پیغام را به تو می رساند که :

امید و آرزوهایم بی تو آ هسته آهسته در حال فرو ریختن است                                 

 نفرین به بودن وقتی که با درد همراه است بغض های کهنه  گلویم را می فشارد...

 کاش این بار هم کسی اشک هایم را نبیند...

هق هق تلخمو بشنو                                                                             

توی کوچه های خلوت                                                                                     

این خود عشق عزیزم                          

نه بهانست نه یه عادت                                            

غصه هامو به تو گفتم                                                                            

اما چی ازت شنیدم                  

یه نفس همنفسم باش                                                                                                 

نذار از نفس بیفتم                                                                     

گریه هامو تو ندیدی                                                           

هرچی گفتم نشنیدی                                                                       

من کدوم عهدو شکستم                                                                                                

که از عشق من بریدی                                                                                 

وقتی نیستی...                        

حتی خوشی میشه مثل لحظه هام سرد                                             

 با تو ام آهای مسافر                                               

با همین ترانه برگرد...

( شاهزاده رویاهایم برگرد)                                                                            

به پایان آمد این دفتر ولی             حکایت همچنان باقیست...

خداحافظ کمی غمگین...

     به یاد اون همه تردید ، به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید...

     اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده س ،نه اینکه میشه باور کرد ، دوباره آخر جاده س...

    خدا حافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها ، بدونی بی تو و با تو ، همینه رسم این دنیا...

     خداحافظ همین حالا....