در آسمان عاشقانه قلبم ، هوا کمی تا قسمتی خدا...

^{به گلبرگ هر باغ دیدم تو بودی}

^{در آواز مرغان شنیدم تو بودی}

^{به هر سو که رفتم نشان از تو دیدم}

^{شگفتا به هر جا رسیدم تو بودی}

^{چو در جمع ماندم تو با من نشستی}

^{به کنجی چو خلوت گزیدم تو بودی}

^{کتابی که خواندم به نام تو خواندم}

^{به هر سطر سطرش چو دیدم تو بودی}

^{به خاک مذلت به شوق تو ماندم}

^{چو بر بام عزت پریدم تو بودی}

^{نسیمی شدم پر کشیدم به صحرا}

^{به هر لاله و گل وزیدم تو بودی}

^{به هر باغ رفتم به یاد تو رفتم}

^{به هر برگ نسرین که چیدم تو بودی}

^{چو آهوی بی مادری در بیابان}

^{به دنبال مادر دویدم تو بودی}

^{مرا روزها خستگی بود در تن}

^{به شبها اگر آرمیدم تو بودی}

^{چراغ شبان سیاهم تو هستی}

^{شعاع طلوع سپیدم تو بودی}

^{چه شبها که نقاش روی تو بودم}

^{به خاطر چو نقشی کشیدم تو بودی}

^{به غیر از تو بر کس امیدی ندارم}

^{پناهم تو هستی امیدم تو بودی}

^{میخواهم بنویسم ، از قلبم تا قلمم...}

^{امروز بدجوری دلم هواتو کرده ، آره خدا جونم با توآم...}

^{مدتیه احساس میکنم بنده ی سپاسگذاری به درگاهت نبودم}

^{احساس میکنم قدر نعمت هایی که بهم دادی و خواسته هایی که واسم برابردش}

^{کردی رو اونجوری که باید ندونستم و سپاسگذارت نبودم...}

^{خدایا ؛ مدتیه دلم میخواد بشینم و یه دل سیر باهات درد و دل کنم و اونقدر واست از}

^{دلتنگیام و خستگی های روزگارم بگم تا دلم آروم شه ولی....}

^{ولی..... خدایا چه بنده ی غافلی هستم که تو این مدت حتی فرصت حرف زدن با تو}

^{رو نداشتم....تویی که همیشه پشت و پناهم بودی ، تویی که همیشه در لحظاتی}

^{که شاید حالا هرچند اندک ازت غافل میشدم به یادم بودی...}

^{و تویی که همیشه صلاح منو میخوای و حتی از مهر مادر به فرزندش هم بیشتر}

^{دوسم داری...}

^{اومدم بگم خییییلی دوستت دارم خدا...}

^{باور کن اینو با تمام وجودم و از عمیق ترین جای قلبم میگم :}

       خییلی دلم دوستت داره خدا...

                              دوستت دارم....دوستت دارم...دوستت دارم و هزاران بار تکرار میکنم...

                              چون لیاقتش را داری چون با تو بودن را دوست دارمچون پاکی قلبت را با تمام وجوم احساس کردم..

                             دیگر نمی توانی از من پنهان کنی آنچه که هستی...

                              زیرا ورق به ورق ، فصل فصل دفتر قلبت را خوانده ام....                          

                             جز مهربانی و عشق دیگر چیزی نداشت....                                                            

                             پس سعی نکن با من نامهربان باشی چون ایمان دارم که نامهربانی را نیاموخته ای....نازنیم...

                             و اما این روزها ، نمیدانم چه کنم

                              نمیدانم میتوانم دوریت را طاقت بیاورم یا نه...!؟

                              یکسال و هشت ماه....

                             کم نیست ، خودش عمریست...                                                             

                             نمیدانم در این جدایی ناجوانمردانه چه کسی را مقصر بدانم....؟؟

                              سرنوشت ، خودم ، یا تو را که با آمدنت مرا در زندان عشق و محبتت محبوس کردی...

                              سال های سال در آسمان دوستی پرواز میکردم به ستاره دنباله داری رسیدم ،

                             از او پرسیدم برای بهترین کسی که دوستش دارم چه بگویم...؟؟

                             گفت بگو :

                              تمام دیوان های شاعران را برای یافتن زیبا ترین غزل عاشقانه جست و جو کردم ،

                           و غزلی که خواستم نیافتم...                                                                

                             همه ی فرهنگ های لغت را در جست و جوی معنای وازگان مهر محبت و عاطفه...

                             زیرو رو کردم....و معانی دلخواهم را پیدا نکردم.

                             هر چه موسیقی در دنیا هست شنیدم ، قلب تمام انسانها را برای یافتن ذره ای صداقت کاویدم

                             و گمشده ام را ندیدم...

                              زیباترین غزل عاشقانه...

                              معنای تمام وازگان شیرین تویی...

                              دلنشین ترین موسیقی صدای توست...

سلام به سايبون خستگي هام...

سلام به تو كه جوهر عشق را به قلم بخشيدي اي پري قشنگم...

اين عشق شايد سلامي ناگهاني و لبخندي آسماني و سر انجام عشقي جاوداني باشد

ميان دو دوست ، دوقلب سر شار از مهربوني...

شمردن لحظه ها و به اتمام رساندن ثانيه ها زمان مي برد ؛ و انتظار چقدر سخت است...

شمردن لحظه ها براي تو را ديدار كردن و جان تازه گرفتن ، و در كنارت آرام شدن...

امروز ميخواهم كبوتر سفيد قلبم را عاشقانهبه سوي تو به پرواز در آورم

 و تو نيز با رويي باز آغوشت را به نشانه دوستي بگشايي و كبوتر سفيد رنگ مرا در پناه خود نگاه داري....

مبادا كبوترم را درون قفس سينه ات حبس نمايي ، آنوقت از تو دلگير ميشوم

و تنها ميمانم ، در تاريكي شب همچو نيلوفر مرداب ميگريم....،،

آة همسر دلبندم....

كاش صداي قلبمرا كه آغوش گرم و مهربانت را فرياد ميزند را مي شنيدي

كاش با چشمي بازتر پشت سرت را مي ديدي....

دختري كه هر بار با چشماني تر و قلبي نگران سرنوشت را به نظاره مي نشيند...

آيا با تو خوشبخت خواهم شد...؟؟  

نميدانم......!؟

نميدانم و از خدايم هم نخواهم پرسيد ، زيرا طاقت شنيدن چيزي جز اين را ندارم....

هر نميمه شب در عمق سكوت ، روح بي تابم وجود مهربان تو را مي طلبد...

و تا صبح به انتظارت مي نشينم اما....

تو نيستي ...؛ و من بي تو تنهاي تنها لحظه ها را پشت سر ميگذارم....

چقدر دوست دوست دارم در كنارم بودي تا سرم را روي شانه هايت بگذارم

آرام بگيرم و تو نيز مرا در پناه خود نگاه داري و نوازشم كني ،

دستان مهربانت را بوسه باران مي كنم و قلب عاشقم را تقديمت ميكنم ، فقط به قيمت اينكه :

يك لحظه سر بر سينه ات بگذارم و گرماي تنت را احساس كنم....

مي دانم.....!!

ميدانم كه تو هم از عتش وجود من به جود خواهي آمد و مرا تنگ تر به آغوش خواهي كشيد...     

آرام جانم...

به آسمان تاريك روشن غروب مي نگرم ،

امشب ماه كامل است و همچو الماس مي درخشد...

دلتنگم ...؛

براي تو....

و براي همه آنهايي كه شايد صفات تو را دارند.... .

آه چقدر دوست دارم با كسي حرف بزنم و درد و دل كنم و از دلتنگي هايم بگويم....

چقدر دوست دارم اينجا كسي مرا دريابد و گريه هايم را باور كند....اما خبري نيست..!!

همسر نازنینم...

از دياري دور و يا شايد هم خييلي نزديك كسي تو را فرياد مي زند ، آيا مي شنوي...؟؟

كسي كه هر روز چشم به راه توست....

و كسي كه لحظه لحظه را طي مي كند تا زمان با تو بودن را دريابد....

و امروز قلب كوچكش را نثار وجود پاكت مي كند ،

پس تو هم به رويش لبخند بزن و قلب كوچكش را مرنجان...

امروز مي خوام غرورم را به دست جلاد عشق بسپارم و آن را قرباني راهت كنم....

تكه هاي قلبم را با تو تقسيم ميكنم ، شايد هيچ اثري بر اين سرماي زمستاني نداشته باشد ، اما...

براي لحظه اي گرماي عشق واقعي را در وجودت حس مي كني....                      

بهترينم....

و اگر مي دانستي كه چقدر دوستت دارم هيچ گاه براي آمدنت باران را بهانه نمي كردي....

رنگين كمان من....

به كدامين كتاب مقدس دنيا سوگند بخورم كه از ياد عاشقان واقعي ات نخواهي رفت...

حتي اگر تو را به آخرين صفحات تاريخ تبعيد كنند...

                                      خستـــم از روزای ابــری خیلی سنگینه نـگاهت 
                                      دوست ندارم تو تابستون بشینــم باز ســر راهت 
                                      نمیـــخوام بـــازم خیـالت قبـلـه آرزوهــــام شــــه 
                                      تـــو بمــون و عاشقـــای روی پُـــر غـرور و ماهت 

                               آره مــن اونم که گفتــم واسـه چشم تـو دیوونم
                                      آره مـن قـول داده بــودم تـا تهش بــاهات بمونـم
                                      ولی پس دادی نگــــامو زیــر رگبــــــار غـــرورت
                                      من فقط یکــم شکستم خوب نگام کنی همونم

                                      چـمــدون رویـــاهـــامـو دیگه برداشتم و بستم
                                      دیگــه عین اون قدیمــا چشــــاتو نمیپرستــــم 
                                      رخ تــو عین یه بـــــازی منــو مـات قصه هـا کرد
                                     حالا بی اسمـم و تنها پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی دیگه مجنون چشات نیست
دیگه وقتی نیمه شب شه نگـران لـحظه هــات نیست
مـــن بــرام فــرقـی نــداره کـــه تو بــاشی یـا نباشی
خیلـی وقته دیگه نیستی تو دلم جـــایی برات نیست

                                       از تو هیچ چیزی نـمونــده نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
                                       مـــن سپردمـت به دریــــا عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی
                                       تازه فهمیدم با این عشق زندگیـــم چقـد تلـف شـد
                                       تــو بـــه جــای التماســم یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی...

نميونم چقد كمه ، فرصت پروانه شدن

شعله زدن به رسم شمع ، لذت ويراه شدن

من اون قلندر شبم ، شعله نميسوزه تنم

قربوني وصال تو ، پوست نجيب پيرهنم

طعنه نزن به گريه هام ، اشكاي تازه تر ميخوام